U sjeni proslih vremena

[Lana]

Vidala sam u kantici, i ne uzimam a da ima tako malih uzela bih jedan..

Ima i malih,moj otac toga kupi uvijek zna da volim

Ne sjećam se uz koji je bila i mala kasicica?
Uz ove ili one malo vece ?

Uz ove male,joj kako je to sve slatko i bilo.

Sve sto manje imas,sladje

[Skitnica]

Jeste li i vi ovo radili ?

IMG_6382.jpeg

[Skitnica]

Jedva se čekalo vrijeme da počne crtani film…

IMG_6384.jpeg

[Peace]

Bas je super tema.

Ja imam mlin za kafu. Imam i jedan set za kafu, pravi stari bakar. Slikat cu kad stignem

[Skitnica]

[Skitnica]

[Bella]

Ima ga na eBay možda $40

[Bella]

Htjedoh ga baciti..ali. Oprah ga ..

Neseser

[Skitnica]

Htjedoh ga baciti..ali. Oprah ga ..

Neseser

Ako je kožni možeš ga naglancati da bude ko nov..

[joker]

Htjedoh ga baciti..ali. Oprah ga ..

Neseser

Ako je kožni možeš ga naglancati da bude ko nov..

YASA - Jugoslovenski asortiman sportskih artikala

[joker]

[Lana]

[Bella]

Htjedoh ga baciti..ali. Oprah ga ..

Neseser

Ako je kožni možeš ga naglancati da bude ko nov..

. nije ..kozni

[Peace]

Biste li sada znale napraviti pitu na siniji?

[Skitnica]

Bih .. Imam malu a zao mi je koristiti..

[Skitnica]

Prosječan iznos ličnih dohodaka (LD) po stanovniku u SFRJ u 1980. iznosio je 24.135 dinara, a po zaposlenom je bio 91.619 dinara.

Posmatrano po stanovniku, od 471 opština samo njih 128 je bilo iznad prosječne vrijednosti, a to je i logično jer su najveći gradovi sa najvećim brojem zaposlenih i prosječnim zaradama bili u vrhu liste.

U tih 128 opština živjelo je 9.689.392 stanovnika i imali su u prosjeku 38.283 dinara po stanovniku od zaposlenih u društvenom sektoru.

U preostalih 343 opština živjelo je 12.776.012 stanovnika i njihov prosječan prihod od zarada bio je 13.390 dinara po stanovniku.

Razlike su mnogo manje kod samih zarada, u prosjeku su iznosile 91.585 dinara, u tome u prvoj grupi 101.453 dinara, a u drugoj grupi 75.632 dinara.

Dakle, razlika u prihodima od zarada po stanovniku bila je mnogo više posljedica stope zaposlenosti stanovnika u društvenom sektoru nego razlike u prosječnim zaradama.

Prosječna stopa zaposlenosti u SFRJ iznosila je 26,3 posto – 5,9 miliona zaposlenih na 22,5 miliona stanovnika. Veću stopu zaposlenosti od prosječne imalo je 154 opština, a manju preostalih 317 opština.

U prvih 50 opština prema stopi zaposlenosti, osim slovenačkih i hrvatskih našli su se Budva na 18. mjestu, Novi Sad na 22, Tuzla na 27., Štip na 30, Beograd na 33, Sarajevo na 41, Niš na 43, Cetinje na 44. i Titovo Užice na 48. mjestu.

Na dnu liste našle su se opštine iz uže Srbije, sa Kosova i iz BiH. Na listi nema ni jedne opštine iz Slovenije i Makedonije, a iz Crne Gore na listi je samo Plav i iz Hrvatske samo Drniš.

Među 50 opština sa najvećim prosječnim zaradama po zaposlenom čak 35 je bilo u Sloveniji i sedam u Hrvatskoj.

Iznenađuje Obrovac na 2. mjestu, sa 125.555 dinara godišnjeg ličnog dohotka po zaposlenom, iza Ljubljane čiji zaposleni su godišnje zarađivali 130.883 dinara. Budva je na četvrtom mjestu sa 119.124 dinara godišnjeg ličnog dohotka po zaposlenom.

Nakon Budve, van Slovenije i Hrvatske, slijedi Novi Sad na 15. mjestu sa godišnjim ličnim dohotkom od 110.607 dinara, Beograd na 29 sa 108.047 dinara (koji je imao gotovo jednake zarade kao i Zagreb), zatim Kotor na 31. mjestu sa 106.199 dinara, Glogovac na 36. sa 104.583 dinara, Pančevo na 43. sa 103.101 dinarom, Posušje na 48. sa 101.054 i Sarajevo na 49. mjestu sa 100.747 dinara godišnjeg ličnog dohotka po stanovniku.

Od glavnih gradova van liste bio je Titograd na 102. mjestu i Skoplje na 145. mjestu.

Dno liste predstavlja „šareniš“ opština iz svih republika i Kosova osim Slovenije i Vojvodine.

Hrvatsku predstavljaju opštine Ozalj i Lastovo.

Iz Crne Gore tu su Danilovgrad i Plav.

Iz Srbije van AP na listi su Knjaževac, Surdulica, Babušnica, Medveđa, Bojnik, Bela Palanka, Titovo Užice, Koceljeva, Lebane, Dimitrovgrad, Vlasotince i Gadžin Han.

Iz Makedonije su Negotino, Debar, Berovo, Kičevo, Sveti Nikola, Brod, Vinica, Kriva Palanka i Valandovo.

S Kosova tu su Peć, Kosovska Kamenica, Đakovica, Gnjilane, Dečani, Podujevo Srbica, Uroševac i Vučitrn na dnu liste.

Iz BiH na listi su Bosanska Krupa, Laktaši, Glamoč, Šekovići, Bosanska Dubica, Kiseljak, Velika Kladuša, Nevesinje, Srbac, Šipovo, Kupres, Grude, Srebrenica i Čitluk.

Siromaštvo u bivšoj SFRJ bila je mnogo ravnopravnije raspoređeno u odnosu na izobilje.

[Peace]

Mislim da moji i sada imaju na tavanu portoroz radio

[Vjetar]

Prosječan iznos ličnih dohodaka (LD) po stanovniku u SFRJ u 1980. iznosio je 24.135 dinara, a po zaposlenom je bio 91.619 dinara.

Posmatrano po stanovniku, od 471 opština samo njih 128 je bilo iznad prosječne vrijednosti, a to je i logično jer su najveći gradovi sa najvećim brojem zaposlenih i prosječnim zaradama bili u vrhu liste.

U tih 128 opština živjelo je 9.689.392 stanovnika i imali su u prosjeku 38.283 dinara po stanovniku od zaposlenih u društvenom sektoru.

U preostalih 343 opština živjelo je 12.776.012 stanovnika i njihov prosječan prihod od zarada bio je 13.390 dinara po stanovniku.

Razlike su mnogo manje kod samih zarada, u prosjeku su iznosile 91.585 dinara, u tome u prvoj grupi 101.453 dinara, a u drugoj grupi 75.632 dinara.

Dakle, razlika u prihodima od zarada po stanovniku bila je mnogo više posljedica stope zaposlenosti stanovnika u društvenom sektoru nego razlike u prosječnim zaradama.

Prosječna stopa zaposlenosti u SFRJ iznosila je 26,3 posto – 5,9 miliona zaposlenih na 22,5 miliona stanovnika. Veću stopu zaposlenosti od prosječne imalo je 154 opština, a manju preostalih 317 opština.

U prvih 50 opština prema stopi zaposlenosti, osim slovenačkih i hrvatskih našli su se Budva na 18. mjestu, Novi Sad na 22, Tuzla na 27., Štip na 30, Beograd na 33, Sarajevo na 41, Niš na 43, Cetinje na 44. i Titovo Užice na 48. mjestu.

Na dnu liste našle su se opštine iz uže Srbije, sa Kosova i iz BiH. Na listi nema ni jedne opštine iz Slovenije i Makedonije, a iz Crne Gore na listi je samo Plav i iz Hrvatske samo Drniš.

Među 50 opština sa najvećim prosječnim zaradama po zaposlenom čak 35 je bilo u Sloveniji i sedam u Hrvatskoj.

Iznenađuje Obrovac na 2. mjestu, sa 125.555 dinara godišnjeg ličnog dohotka po zaposlenom, iza Ljubljane čiji zaposleni su godišnje zarađivali 130.883 dinara. Budva je na četvrtom mjestu sa 119.124 dinara godišnjeg ličnog dohotka po zaposlenom.

Nakon Budve, van Slovenije i Hrvatske, slijedi Novi Sad na 15. mjestu sa godišnjim ličnim dohotkom od 110.607 dinara, Beograd na 29 sa 108.047 dinara (koji je imao gotovo jednake zarade kao i Zagreb), zatim Kotor na 31. mjestu sa 106.199 dinara, Glogovac na 36. sa 104.583 dinara, Pančevo na 43. sa 103.101 dinarom, Posušje na 48. sa 101.054 i Sarajevo na 49. mjestu sa 100.747 dinara godišnjeg ličnog dohotka po stanovniku.

Od glavnih gradova van liste bio je Titograd na 102. mjestu i Skoplje na 145. mjestu.

Dno liste predstavlja „šareniš“ opština iz svih republika i Kosova osim Slovenije i Vojvodine.

Hrvatsku predstavljaju opštine Ozalj i Lastovo.

Iz Crne Gore tu su Danilovgrad i Plav.

Iz Srbije van AP na listi su Knjaževac, Surdulica, Babušnica, Medveđa, Bojnik, Bela Palanka, Titovo Užice, Koceljeva, Lebane, Dimitrovgrad, Vlasotince i Gadžin Han.

Iz Makedonije su Negotino, Debar, Berovo, Kičevo, Sveti Nikola, Brod, Vinica, Kriva Palanka i Valandovo.

S Kosova tu su Peć, Kosovska Kamenica, Đakovica, Gnjilane, Dečani, Podujevo Srbica, Uroševac i Vučitrn na dnu liste.

Iz BiH na listi su Bosanska Krupa, Laktaši, Glamoč, Šekovići, Bosanska Dubica, Kiseljak, Velika Kladuša, Nevesinje, Srbac, Šipovo, Kupres, Grude, Srebrenica i Čitluk.

Siromaštvo u bivšoj SFRJ bila je mnogo ravnopravnije raspoređeno u odnosu na izobilje.

Gdje si ovo našla?

[Skitnica]

Prosječan iznos ličnih dohodaka (LD) po stanovniku u SFRJ u 1980. iznosio je 24.135 dinara, a po zaposlenom je bio 91.619 dinara.

Posmatrano po stanovniku, od 471 opština samo njih 128 je bilo iznad prosječne vrijednosti, a to je i logično jer su najveći gradovi sa najvećim brojem zaposlenih i prosječnim zaradama bili u vrhu liste.

U tih 128 opština živjelo je 9.689.392 stanovnika i imali su u prosjeku 38.283 dinara po stanovniku od zaposlenih u društvenom sektoru.

U preostalih 343 opština živjelo je 12.776.012 stanovnika i njihov prosječan prihod od zarada bio je 13.390 dinara po stanovniku.

Razlike su mnogo manje kod samih zarada, u prosjeku su iznosile 91.585 dinara, u tome u prvoj grupi 101.453 dinara, a u drugoj grupi 75.632 dinara.

Dakle, razlika u prihodima od zarada po stanovniku bila je mnogo više posljedica stope zaposlenosti stanovnika u društvenom sektoru nego razlike u prosječnim zaradama.

Prosječna stopa zaposlenosti u SFRJ iznosila je 26,3 posto – 5,9 miliona zaposlenih na 22,5 miliona stanovnika. Veću stopu zaposlenosti od prosječne imalo je 154 opština, a manju preostalih 317 opština.

U prvih 50 opština prema stopi zaposlenosti, osim slovenačkih i hrvatskih našli su se Budva na 18. mjestu, Novi Sad na 22, Tuzla na 27., Štip na 30, Beograd na 33, Sarajevo na 41, Niš na 43, Cetinje na 44. i Titovo Užice na 48. mjestu.

Na dnu liste našle su se opštine iz uže Srbije, sa Kosova i iz BiH. Na listi nema ni jedne opštine iz Slovenije i Makedonije, a iz Crne Gore na listi je samo Plav i iz Hrvatske samo Drniš.

Među 50 opština sa najvećim prosječnim zaradama po zaposlenom čak 35 je bilo u Sloveniji i sedam u Hrvatskoj.

Iznenađuje Obrovac na 2. mjestu, sa 125.555 dinara godišnjeg ličnog dohotka po zaposlenom, iza Ljubljane čiji zaposleni su godišnje zarađivali 130.883 dinara. Budva je na četvrtom mjestu sa 119.124 dinara godišnjeg ličnog dohotka po zaposlenom.

Nakon Budve, van Slovenije i Hrvatske, slijedi Novi Sad na 15. mjestu sa godišnjim ličnim dohotkom od 110.607 dinara, Beograd na 29 sa 108.047 dinara (koji je imao gotovo jednake zarade kao i Zagreb), zatim Kotor na 31. mjestu sa 106.199 dinara, Glogovac na 36. sa 104.583 dinara, Pančevo na 43. sa 103.101 dinarom, Posušje na 48. sa 101.054 i Sarajevo na 49. mjestu sa 100.747 dinara godišnjeg ličnog dohotka po stanovniku.

Od glavnih gradova van liste bio je Titograd na 102. mjestu i Skoplje na 145. mjestu.

Dno liste predstavlja „šareniš“ opština iz svih republika i Kosova osim Slovenije i Vojvodine.

Hrvatsku predstavljaju opštine Ozalj i Lastovo.

Iz Crne Gore tu su Danilovgrad i Plav.

Iz Srbije van AP na listi su Knjaževac, Surdulica, Babušnica, Medveđa, Bojnik, Bela Palanka, Titovo Užice, Koceljeva, Lebane, Dimitrovgrad, Vlasotince i Gadžin Han.

Iz Makedonije su Negotino, Debar, Berovo, Kičevo, Sveti Nikola, Brod, Vinica, Kriva Palanka i Valandovo.

S Kosova tu su Peć, Kosovska Kamenica, Đakovica, Gnjilane, Dečani, Podujevo Srbica, Uroševac i Vučitrn na dnu liste.

Iz BiH na listi su Bosanska Krupa, Laktaši, Glamoč, Šekovići, Bosanska Dubica, Kiseljak, Velika Kladuša, Nevesinje, Srbac, Šipovo, Kupres, Grude, Srebrenica i Čitluk.

Siromaštvo u bivšoj SFRJ bila je mnogo ravnopravnije raspoređeno u odnosu na izobilje.

Gdje si ovo našla?

https://raport.ba/zlatno-doba-stare-jug ... vsoj-sfrj/

[Vjetar]

Pa malo su mi čudni podaci
Zaposlenost 29% mi zvuči nerealno malo. Ono što pamtim iz tog perioda da jednostavno niko nije bio nezaposlen. Ili si čuo za nekog tamo, individuu jednu za koju je cijeli grad znao kao nezaposlenog. Mada, žene su manje radile i bilo je više domaćica nego danas.

Onda i ovi LD su mi malo nerealni. Juga jeste bila pojam u odnosu na druge komunističke zemlje (Madjarska, Čehoslovačka, Poljska, da ne govorim o Rumuniji i Bugarskoj su bile jad i čemer za Jugu) ali, nadjoh da je prosječna plata u Bundes Njemačkoj tadašnjoj bila oko 1000 današnjih eura. Jugo plate ovdje navedene su tek par stotina eura manje. A to prosto nije tačno. Bila je bar 5x viša i tad

[Skitnica]

Evo jos nesto vezano za plate..
Ova tabela koju svi dele pokazuje koliko je mesečnih plata bilo potrebno za kupovinu automobila u bivšoj Jugoslaviji. Lista se kreće od tada popularne “zastave 126pGL” ili „peglice“ do tada luksuznih automobila BMW i “mercedesa”, piše n1info.si.

Iz komentara se jasno vidi da je lista nastala posle 1987, odnosno u vreme kada je u Jugoslaviji bila visoka inflacija, pisao je naš portal nova.rs, tako da treba uzeti u obzir i da su carinske stope za uvoz automobila bile veoma visoke, zbog čega su strani modeli postali mnogo skuplji od domaćih.

Treba uzeti u obzir i to da je verovatno uzeta u obzir prosečna plata u Jugoslaviji, a razlike između tadašnjih republika bile su znatne – plate u Sloveniji bile su mnogo veće od plata u drugim republikama. Istina je da su i cene bile veće. Dakle, moguće je da je za isti tip automobila bilo potrebno nekoliko mesečnih zarada više nego što je navedeno.



Iz tabele se vidi da je najjeftiniji automobil u to vreme bila “zastava 126pGL” (poznata i kao peglica), koja je koštala 19 prosečnih mesečnih zarada.

Usledio je popularni “jugo 45 koral”, za koji je trebalo izdvojiti 30 plata.

Od stranih modela, tadašnjim Jugoslovenima bila je najdostupnija češka “škoda”, za koju je trebalo platiti samo jednu platu više nego za “jugo” – 31 platu.

BMW 750 iL, vredan 912 plata (76 godišnjih plata), i “mercedes-benz 560 SEC”, za koji je trebalo odbiti 1.231 platu, što odgovara vrednosti 102 godišnje plate, bili su najnedostupniji prosečnom Jugoslovenu.

Ponuda je tada bila mnogo skromnija nego danas, a zbog skupih vrhunskih inostranih automobila, većina ljudi je vozila automobile jugoslovenske proizvodnje, odnosno modele “zastava”, “reno” i “cimos

Kako je danas u Sloveniji i kako je u Srbiji?

Prema podacima Avto magazina, u Sloveniji je u prvom kvartalu ove godine “Folksvagen” najpopularnija marka među putničkim automobilima, a slede “reno” i “škoda”.

Prosečna bruto plata u Sloveniji u julu 2023. godine, prema podacima tamošnjeg zavoda za statistiku, iznosila je 2.202 evra, a prosečna neto plata 1.428 evra. Za „folksvagen polo“ od 19.970 evra bilo je dakle potrebno izdvojiti 9 bruto ili 14 neto slovenačkih plata, dok je za „škodu enjak“ koja košta 60.600 bilo potrebno dati 27 bruto ili 43 neto plate.

Na osnovu podataka portala Blumberg Slovenija s kraja prošle godine, za najskuplji auto „Ferari SF90 Stradale“, čija je cena oko 435.000 evra – trebalo je izdvojiti tačno 197 prosečnih slovenačkih bruto mesečnih ili 16 godišnjih plata.

[Peace]

[Skitnica]

Meni se čini da djeci nimalo nije bilo ugodno stojati u ovom…

[Skitnica]

Da li današnji djecaci se igraju ovako…

[Vjetar]

Ovo ako poredimo sa BiH danas nije puno drugačije za najjeftinije.
Ne možeš uzeti novo jeftinije od 30.000KM. A prosjek plate je 1.500KM, što znači 20 plata novo auto. Istina puno bolje se dobije od tadašnje peglice, neka fabijica, ali svejedno.

Golf je minimalno 50.000 ili 33 plate a nekada je trebalo 96 plata izdvojiti za novog TAS golfa.

Audi A6 koji je na klasa kao nekad Omega ili Renault 25, nov je 106.000 minimalno a to je 70 plata, što je puno bolje nego nekad koliko je trebalo za Omegu ili Renaulta 25 izdvojiti 404 plate

BMW m760x drive je najskuplji kod nas i košta 293.000KM - ili 195 plata
Ekvivalent BMW iz onog vremena je 750iL i 912 plata je koštao



Ako malo izvrnem, taj ondašnji Golf koji je koštao 96 plata danas bi po toj logici koštao 144.000KM Nekako mi ne izgleda toliko skup da je bio onda. A možda i jeste, ovo mi je malo šokantno.

Da ne spominjem tek Opel Omegu koja bi danas koštala preko pola miliona KM...

Nadam se da me razumijete šta pokušavam ovdje


BiH danas - 20 prosečnih plata treba da se kupi najjeftinije novo auto.

Gori smo od Slovenije za eto 5 plata do najjeftinijeg novog auta. Ali smo daleko bolji od Juge bivše za sva ostala.


Prosječna plata u US, kako sad nađoh podatak je 62.000 dolara godišnje. Ili 5.100 mjesečno. Google mi izbacio.

U USA hladno možeš kupiti novo auto za manje od 20.000 dolara. To znači za manje od 4 plate prosječne.